DVD-tips:

• Richard Hinrichs “Motivation für Dressurpferde” , Pferdia TV, isbn: 978-3-939547-14-3
• Gerd Heuschmann “Stimmen der Pferde” , Wu Wei verlag, isbn: 978-3-930953-41-7
• Boek tip: Twisted Truths of Modern dressage door Philippe Karl, uitgever Cadmos, isbn:978-3-86127-953-2

Gedachten, tips en uitspraken van Bianca:

De manier van omgaan met je paard loopt parallel aan de manier van omgaan met je eigen ziel. Herken, in hoe je met je paard omgaat, jouw omgang met je eigen ziel. Wat je van je paard eist en vindt,  loopt parallel met hoe je jezelf toestaat of verplicht te leven.

Een slechte trainer zoekt de oefening en vergeet het paard. Een goede trainer zoekt noch de oefening, noch het paard, maar is zelf vindbaar, zodat het paard de trainer zoekt.

Daar waar de oefening het doel wordt ligt de overgang van Natural naar Circus.

Herhalen van oefeningen heeft slechts dan nut wanneer de oefening dressuurmatig wordt uitgevoerd en op die manier lichamelijk een toenemende kracht, lenigheid, handigheid en verbeterde coordinatie opleverd. Daardoor zal de oefening geen herhaling kunnen zijn, en telkens opnieuw boeiend voor het paard. Dit dressuurmatig boeiende blijft alleen wanneer de oefening de wervelkolom van het paard de lossigheid in stuurt, en werkelijke balans oplevert. Alle andere herhaling, waarbij oefeningen die het paard reeds eerder kon en begreep bij herhaling gevraagd worden, dood de precise en vrije geest van het paard.

Ons moderne zoeken impliceert een activiteit die nog het meest weg heeft van ‘kwijt maken’.                                                                               Voor vinden is iets heel anders nodig. Goed trainen van paarden heeft met vinden te maken.

Het gaat de moderne mens gemakkelijker af te geloven in een methode dan in de eerlijkheid en trouw van hun paard.

Wie streeft naar een levendig en meewerkend paard, moet eerst zichzelf beteugelen.

Wie zijn paard moet vangen doet er goed aan zich af te vragen, wat het is, waarom hij zijn paard niet ontvangen kan.

Een paard verlangt nooit dat je volmaakt bent, een paard heeft nodig dat je in eerlijkheid aanwezig bent.

De enige manier om te komen waar je wilt zijn, is te zijn waar je bent.

Zolang je een oefening doet met als doel het paard te veranderen heeft de oefening geen nut. Als je wilt veranderen krijg je oorlog. Als je met liefde traint zoals het nu is, krijg je verandering.

Kloppende dressuurmatige training levert iets op voor het paard waardoor hij letterlijk en figuurlijk beter uit de voeten kan.

"Trechter":                                                                                                                                                                                                                 Een paard trainen is als het kanaliseren van energie.
Kanaliseren van energie is te vergelijken met de functie van een trechter. De trechtervorm zorgt ervoor dat er een bruikbare richting komt in de energie. Zo is het ook met dressuur of elke andere training. Het grote gevaar hierbij is, dat je te veel kunt doen, of te veel druk kunt zetten, te veel kanaliseren, te strak of te nauw waardoor de energie stroom stopt of te scherp wordt. De trechter wordt te nauw als het ware. Het paard is dan niet meer heel. Zijn natuurlijke uitstraling en kracht zijn minder zichtbaar. Het resultaat van de training is minder dan de schoonheid en kracht die het paard in potentie in zich had.

"Vrijheids dressuur":
In het trainen van paarden ervaar ik het wonder van het leven, een oneindige diepgang en vrijheid waaruit alles telkens opnieuw kan ontstaan zoals het is. Het trainen van paarden is voor mij als kunst. Het heeft als het goed is met de essentie van het leven zelf te maken.
In het trainen van paarden zie ik werkelijke vrijheid samen gaan met verantwoordelijkheid. De verantwoordelijkheid nemen voor wat er is en de verantwoording die je hebt om er echt te “Zijn” maken vrijheid mogelijk, hebben vrijheid in zich.

In de manier waarop je omgaat met het vinden en uitvoeren van een oplossing kon wel eens exact het waarom van je probleem besloten liggen.

De combinatie van slordig en dwingend werken wordt tegenwoordig vrij normaal gevonden, maar is dodelijk voor de precieze en vrije geest van het paard.
Precies worden met ons lijf is voor ons moderne mensen kennelijk moeilijk. Wie eerst stopt met dwingen, zonder precies te worden, loopt het risico dat het paard gedesinteresseerd raakt, bang of agressief, of gewoon zijn eigen gang gaat. Dat is niet wenselijk en niet veilig. Het is de kunst precies te worden.

Wie precies is in het trainen van het lichaam van zijn paard, krijgt dominantie en leiderschap cadeau. Wie dominantie als los element traint, op welke “vriendelijke manier” dan ook, breekt zijn paard. Een gebroken paard is niet half het paard wat het had kunnen zijn. Wie een methode inzet met de intentie het paard te temmen, loopt het risico dat het paard tam of mat wordt.

Paardrijden is spelen met balans.